 Verlicht in één nacht...
Toen ik 19 jaar was, dacht ik oprecht dat ik het hele leven snapte. Ik weet nog dat ik het zelfs tegen anderen zei: "Ik snap nu hoe het leven in elkaar zit!"
Als ik daaraan terug denk dan moet ik nu zo verschrikkelijk lachen om dat naïeve meisje, want ik snap er nu nog steeds niets van, integendeel, ik heb het idee dat ik er steeds minder van ga snappen.
Ik lees veel (en graag) de boeken van 'verlichte geesten'. De tegenwoordige Boeddha's zal ik maar zeggen. En als ik dan lees dat zij echt lijken te weten hoe het leven in elkaar zit, dan wil ik ook verlicht zijn.
De meeste van deze verlichte geesten in onze tijd zijn mensen die tot op de bodem zijn geweest. En met de bodem, bedoel ik ook echt de bodem.
Niet een leuk klein depressietje waarbij je als een machteloze heldin op de bank beeldig verdrietig zit te wezen. Geen, 'best wel hanteerbaar obsessietje', waarbij je drie keer terug rent om te kijken of het gas wel uit is, als je op vakantie gaat. Nee, met bodem bedoel ik echt totaal ongeïnteresseerd of je nog leeft of niet. Niets doet er meer toe, je hebt je afscheidsbrief al geschreven, de pillen in huis en het gas staat al open. De bodem dus….
En dan worden diezelfde mensen in één nacht verlicht. De hemel openbaart zich aan hen, de kennis valt hen in de schoot, lampjes branden als een halo om hun hoofd.
In een nacht, snappen ze het leven, voelen ze alleen nog liefde voor 'dat wat is' en kunnen ze zelfs liefde voelen voor de persoon die een pistool tegen hun buik aan zet. In een nacht is alles van hun afgevallen, iedere schil die wij zo zorgvuldig hebben aangebracht ter bescherming van ons tere Ego, is ineens weg. En ze zien iedereen precies zoals hij of zij is, niet goed, niet fout, niet meer of minder, niet leuker of minder leuk, precies zoals ze zijn, zielen vol liefde, een brok licht. Alle schillen en alle verhalen die we over en aan onszelf vertellen, blijken in één nacht doorgestoken kaart, luchtballonnen en ver bezijden de waarheid.
Als ik dan lees hoe de verlichte geesten van onze tijd dit soort dingen in 1 nacht doormaken, dan ben ik bijna jaloers. Niet dat ik nou zo graag tot op de bodem ga, maar het is een hele strijd en erg veel gedoe om elke schil weer van jezelf af te pellen. Je moet ieder stressgevoel in jezelf bekijken en onderzoeken. En dat om te ontdekken dat zelfs je mooiste streven om in de ontwikkelingshulp te willen werken, niet geheel vrij was van egotripperij. Om te ontdekken dat je vijanden misschien wel je mooiste vrienden zijn geweest, omdat zij eerlijk zeiden wat ze in jou zagen.
Om te ontdekken dat die minder mooie kant van jezelf dichter bij je ziel blijkt te zitten dan alle mooie en fraaie verhalen die je aan de buitenkant presenteert. Allemaal pijnlijke feiten om onder ogen te moeten zien.
Maar als je dan dus het lef hebt om eindelijk te kijken naar al jouw Ego verhalen en eindelijk (in ieder geval voor jezelf) durft toe te geven dat het allemaal bullshit is, dan pas kun je dicht bij jezelf komen en niets is mooier dan dat.
Het is heel eenvoudig als je het leven in één nacht snapt, maar het is een ingewikkelde materie als je het nog niet allemaal begrijpt. Want als ik deze blog hier op deze site zet om aan jullie te laten lezen, is dit dan een Egotrip (in de trant van: "kijk mij al eens ver wezen en zien jullie wel hoe goed ik het allemaal snap?") of is dit simpelweg een stuk schrijven over dingen die ik leer en die ik wil delen met anderen?
Soms wilde ik dat er een training "Hoe word ik verlicht in 1 nacht" bestond… Ik zou vooraan in de rij staan…
Yvette Rooding
auteur van Me, myself en mijn ego
www.succesvolgelukkig.nl
|
 Bevrijd je creativiteit met The Artist’s Way
door Catharina Windemeijer
The Artist’s Way is een zelfhulpboek om de geblokkeerde kunstenaar in jezelf te doen ontwaken. Julia Cameron, die dit proces heeft beschreven in de gelijknamige bestseller en daarmee miljoenen mensen wereldwijd heeft geïnspireerd om dit bevrijdende programma te volgen, bezoekt op 11, 12 en 13 mei Nederland voor de eerste keer voor een lezing en een workshop.
Zelfhulpproces
The Artist’s Way is een zelfhulpproces. Je hebt er niemand bij nodig. Als je het boek vandaag koopt, kun je vandaag nog beginnen. Je kunt het gebruiken als je professioneel vastzit, in je relatie, in jezelf of alle voorgaande. Het helpt je nieuwe energie te vinden als je burnout bent of op zoek bent naar je bestemming. Je hoeft geen 'artiest' te zijn, want creativiteit gaat immers over creëren, je eigenheid vormgeven en dat kan op veel manieren. Vele succesvolle zakenmensen gebruiken de tools die Julia aanreikt. The Artist’s Way biedt een pad om in verbinding te komen met de creatieve flow die je brengt bij een vrijer leven waarin je jezelf volledig kunt uitdrukken.
Onze Ware Natuur
Julia Cameron zegt in de inleiding van haar boek dat creativiteit onze Ware Natuur is. We zijn dat echter vergeten door een leven vol van indoctrinatie door verschillende geloofssystemen. Zij noemt dit je censor. Hoezo creatief? Hoezo een kunstenaar? Dat zijn toch van die slonzige, verslaafde, stuurloze, depressieve, onaangepaste types die niet eens geld hebben om een fatsoenlijke broek te kopen? Weet je dat we diep van binnen allemaal kunstenaar zijn? Dat we allemaal begiftigd zijn met een creatieve scheppingskracht die we op allerlei manieren kunnen manifesteren? Het is de manier waarom de 'creërende kracht in het universum' met ons communiceert.
Julia schrijft openhartig over haar eigen creatieve pad. Ze kon alleen maar schrijven met een hoop alcohol in haar lijf, waardoor ze de torenhoge blokkades, die tussen haar en het creatieve proces in stonden, minder voelde. Ze schreef in vlagen, uitbarstingen vanuit wilskracht, een daad van het ego, maar in de kern destructief. Voor Julia was het een noodzaak om een nieuw creatief pad te vinden en ze baande zich een weg door de monsters uit haar verleden, de gekmakers, die haar tijd opslokten, de boosheid om het verlies van kracht, de pijn om alle mislukkingen en de angst om succes te hebben. Ze leerde zich over te geven aan de enige God waar in ze kon geloven, die van creativiteit. Een God van overvloed, een God die je altijd steunt, omdat je de gave gebruikt die jou is gegeven, de gave om te creëren. Inmiddels schreef ze meer dan 30 boeken, toneelstukken, schreef episodes voor Miami Vice, gedichtenbundels en wat niet meer. Een waar voorbeeld van haar eigen materie.
De basisinstrumenten
Er zijn drie belangrijke basisinstrumenten in The Artist’s Way en het is belangrijk om die tot een routine in je leven te maken. Het eerste instrument is het schrijven van de ochtendpagina’s. Elke ochtend voor de dag echt begint, schrijf je drie pagina’s met wat er door je hoofd gaat, al is het in jouw ogen allemaal onzin. Julia noemt dit een braindrain. Het resultaat is ruimte, waardoor je gedurende de dag meer openstaat voor bijzondere momenten, aanwijzingen en inspiratie. Deze momenten noemt Julia synchroniciteit. Als je in verbinding komt met jouw creatieve flow, zullen zich allerlei ‘toevallige’ gebeurtenissen voordoen die je verder helpen om bijvoorbeeld je dromen te realiseren. Door het schrijven van de ochtendpagina’s kom je in verbinding met wat er ècht is en gaandeweg begint het leven steeds eenvoudiger te worden. Je laat de drama’s waar je jezelf mee voedde achter je. De andere instrumenten stimuleren je creativiteit.
We hebben allemaal een geblokkeerde kunstenaar in ons die ontzettend graag bevrijd wil worden. The Artist’s Way is een effectieve methode om die vrijheid te vinden. Een tool die wel eens heel belangrijk kan zijn om met deze uitdagende tijden om te gaan!
 door Hans Hesselmann
Nieuwsgierigheid prikkelt de geest. Wat vreemd is en toch een zekere werking heeft, dient nader te worden onderzocht. Gaat het om iets ongrijpbaars als healing en de vele vormen die van oudsher worden overgeleverd tot en met het ultra eigentijdse Reconnective Healing (RH), dan wagen zich daar alleen wetenschappers aan die hun nek durven uitsteken. Vooraan in de rij van bekende wetenschappers op dit gebied vinden we in ieder geval al jaren de namen van Dr. Konstantin Korotkov (Universiteit van St. Petersburg), Dr. William Tiller (Stanford University) en Dr. Gary Schwartz (University of Arizona).
Dit trio heeft er voor gezorgd dat in samenwerking met Dr. Eric Pearl een bijna nieuwe wetenschap van de grond komt, die zich geheel richt op onderzoek naar en de effecten van een nieuw spectrum aan energie, licht en informatie op de mens en zijn omgeving. De resultaten van hun gezamenlijke onderzoekingen tussen 2006 – 2012 naar dit Reconnective Healing Spectrum liegen er niet om en zijn voorlopig samengevat in hun boek Science Confirms Reconnective Healing.
Terwijl het onderzoek wordt voortgezet, is het interessant om hier kort aan te geven wat er zo al over RH werd aangetoond.
Tijdens alle RH bijeenkomsten werd van uitermate gevoelige, deels nieuw ontwikkelde apparatuur gebruik gemaakt. Telkens werd een enorme toename van vrij toegankelijke thermodynamische energie gemeten. De omvang van die toename in warmte uitgedrukt overstijgt de energie van andere energy-healing vormen met meer dan 300 graden Celsius. Met andere woorden, tijdens RH neemt de actuele kamertemperatuur niet toe, maar de hoeveelheid energie, licht en informatie die de ruimte als het ware oplaadt en het werk doet, stijgt drastisch en is voor de aanwezigen bijna tastbaar. Die energie is zo groot dat RH deelnemers die nog nooit met andere vormen hebben gewerkt naar huis gaan met een permanent hoger ontwikkeld vermogen tot healing van zichzelf en anderen. Dit vermogen dat verder toeneemt naarmate de healer praktiseert werkt tot op cel-niveau en heeft invloed op het DNA.
Lichaamseigen stoffen als water en bloed worden in hun pH-waarde (zuurgraad) beïnvloed, omdat het adenosine-trifosfaat, dat de energiehuishouding tot in de cellen regelt, veranderingen ondergaat.
Vergelijkend onderzoek van RH en andere healing energy vormen resulteerde in een opmerkelijk verschil. In andere vormen wordt doorgaans energie passief instromend doorgegeven. Daardoor ontstaat grotere ontspanning en een zeker helend effect. Bij RH is er juist geen sprake van een ontspanningsrespons, maar wel van een dynamisch voelen en ‘manipuleren’ van energievelden. Dat geeft duidelijk meetbare veranderingen in het autonome zenuwstelsel, hartritme variabiliteit en hart coherentie. Deze laatste twee termen geven iets weer over de fysieke en emotionele toestand van het lichaam.
Met electrophotonic sensoring en -imaging werden de menselijke energievelden rondom het lichaam bekeken tijdens RH. Er ontstond een opvallende dichtheid van deze velden, die sterk toe- en afnam naarmate de intensiteit van de RH, waarbij de omvang van de ruimte waarin dat gebeurde een zeker rol speelde. Er bleek een overduidelijk positieve invloed te zijn op het immuunsysteem, de lichaamsenergie en de psyche die zelfs langer dan 10 dagen na de sessie nog meetbaar was.
Afhankelijk van de conditie van de persoon die RH faciliteert, de conditie van de ontvanger en mede gezien de omstandigheden waarin dat gebeurt, kunnen kleine en grote effecten ontstaan die korte tijd aanhouden of langdurig aanwezig blijven. Rapportage van blijvende verandering, waaronder spontane genezing van een ziekte, komen eveneens met regelmaat voor.
Eric Pearl : “Reconnective Healing is een hele pure ervaring. Je stemt samen met de ander af op het universum en je staat jezelf toe om te voelen….daardoor word je steeds beter gewaar van het (kwantum)veld… en al is dat moeilijk voor te stellen, zodra je het voelt, weet je het, het is terug in je herinnering... jouw licht vibreert optimaal en je bent verbonden met alles en iedereen in het veld “… We are all one...
 door Sun van Horen
Hoe vrij zijn we? Is mijn mening of mijn gedachte wel werkelijk mijn eigen mening of gedachte? Zijn de keuzes die ik maak wel echt mijn eigen keuzes? Waarom denk ik de dingen die ik denk? Wat doen mijn gedachten eigenlijk?
De huidige neuro-wetenschappelijke theorie vertelt ons dat de hersenen dusdanig georganiseerd zijn dat ze op alles in hun omgeving reageren. De mensen die je ontmoet, de dingen die je hebt geleerd en ervaren door de jaren heen, maar ook de dingen die je leest, ziet of bezit. Alles stoppen we als het ware in de hokjes die we zo goed kennen. Voor het grootste deel zijn onze hersenen daardoor gelijk aan onze omgeving. We denken en reageren op dezelfde manier als onze omgeving. We denken en gedragen ons in automatisch opgeslagen paden en manieren.
Om dit te kunnen veranderen zullen we groter dan onze huidige omstandigheden en moeten handelen, leert Dr Joe Dispenza ons.
Dr. Joe heeft zich verdiept in ondermeer spontane remissies en de wetenschap van de verandering van je gedachten. Voor het eerst zag ik hem in de film What the Bleep do we know?!, waarin zijn uitspraak me zo fascineert: ‘I create my day the way I want it to happen.’
We moeten groter denken dan onze omgeving. Zodat we loskomen van het denken en handelen in vastgelegde paden en we weer onze eigen gedachten creëren, ja onze eigen toekomst kunnen creëren.
We kunnen veranderen door de oude manieren van denken en dus ons voelen en handelen te verlaten, zodat er nieuwe uitkomst ontstaan. Veranderen is groter te denken en handelen dan hoe we ons voelen, groter te zijn dan het verleden, dan de oude conditioneringen. We kunnen de tijd nemen en werkelijk zelf beginnen te denken, onafhankelijk van het spervuur van prikkels uit de omgeving. En dan zal er een verandering in onze hersenen ontstaan.
We hebben lang aangenomen dat onze hersenen onveranderlijk zijn. Nu is echter aangetoond dat onze hersenen zo flexibel zijn dat ze nieuwe verbindingen kunnen aangaan. We hebben veel meer mogelijkheden om onze eigen hersenen, onze emoties, ons gedrag en daarmee uiteindelijk onze werkelijkheid te veranderen, dan we eerder voor mogelijk hielden.
 Het Brein: Een Verslag van het Verleden of een Plattegrond voor de Toekomst?door Dr. Joe Dispenza
Alles dat ons vormt; ‘jij’ en ‘ik’ - onze gedachten, dromen, herinneringen, hoop, geheime verlangens, angsten, vaardigheden, gewoontes, pijn en plezier - zijn gegraveerd in het levende netwerk van 100 miljard hersencellen. Zelfs als je maar een beetje nieuwe informatie tot je neemt, zullen piepkleine hersencellen nieuwe verbindingen met elkaar aangaan, en daardoor zal ‘jij’ niet meer hetzelfde zijn. De beelden die we vormen in onze geest terwijl we verschillende stromen van bewustzijn verwerken laten hun sporen achter in de eindeloze velden van ons neurologische landschap, die bijdragen aan de identiteit genaamd ‘jij’. Want ‘jij’ als een voelend wezen bent ondergedompeld in en bestaat in essentie uit het onderling verbonden electrische netwerk van cellulair hersenweefsel. We zijn een ‘werk in uitvoering’.
Het brein is het orgaan van verandering. Een concept uit de neurowetenschappen, genaamd neuroplasticiteit, demonstreert dat het brein zichzelf elke keer dat we iets nieuws leren, verandert. Het verandert ook als we een nieuwe ervaring beleven. En als we werkelijk van gedachten veranderen, dan veranderen onze hersenen... en als we onze hersenen veranderen, dan veranderen onze gedachten. Dit is wat ik bedoel: volgens het huidige werkmodel van de neurowetenschap, is de geest het brein in actie. De geest wordt gevormd uit hersenen die aan het werk zijn. Door de aanwezigheid van 100 miljard zenuwcellen die naadloos met elkaar verbonden zijn, wordt duidelijk dat we veel verschillende ‘lagen’ in onze geest kunnen creëren. In wezen kunnen we onze hersenen anders laten werken omdat we kunnen beïnvloeden hoe het brein reageert: met verschillende volgordes, verschillende patronen en in verschillende combinaties waardoor we verschillende gemoedstoestanden kunnen vormgeven.
Niet meer dan 30 of 40 jaar geleden, heerste de unanieme overtuiging in de biologie dat onze hersenen een ‘vaste bedrading’ hebben. Dat houdt in dat we geboren worden met een bepaalde hoeveelheid neurologische verbindingen en door deze zekerheid in ons bestaan zouden we ons ontwikkelen zoals onze ouders. Maar met de komst van de nieuwste technologie in functionele beeldvorming blijkt dat het wel degelijk mogelijk is om onze hersenen anders te laten werken. In feite is uit onderzoek dat is gedaan bij de Universiteit van Winconsin gebleken dat zoiets simpels als het richten van je aandacht een vaardigheid is die vergeleken kan worden met golfen of tennissen. Met andere woorden, hoe meer je oefent in het bewust focussen van je gedachten, hoe beter je erin wordt.
Daarbij heeft functionele beeldvorming duidelijk bewezen dat we onze hersenen ook kunnen veranderen door alleen al anders te denken. Mensen die nog nooit piano hadden gespeeld werden tijdens een onderzoek verdeeld in twee groepen. De eerste groep heeft fysiek vingeroefeningen met één hand gedaan, zoals de toonladder en akkoorden spelen, en als resultaat van deze activiteit was hun brein veranderd. De ‘voor-en-na’ resultaten van scans die van het functionele brein waren gemaakt, toonden aan dat nieuwe gebieden in de hersenen waren geactiveerd. Ze creëerden niet alleen een nieuwe geest, maar er floreerden letterlijk nieuwe hersencircuits. Echter, toen een tweede groep gevraagd werd om gedurende hetzelfde tijdsbestek dezelfde oefeningen als de andere groep in gedachten te doen, ontstonden bij hen net zoveel hersenverbindingen als bij de groep die fysiek de oefeningen deed. Kortom, als we werkelijk gefocust en aandachtig zijn, ervaren onze hersenen géén verschil tussen wat er gebeurt in onze gedachten en wat er gebeurt in de externe wereld.
Dus, als je ruimte maakt in je drukke schema en begint om met intentie je nieuwe realiteit te dromen, je nieuwe leven te plannen, nieuwe praktische doelen te stellen, of nieuwe gebeurtenissen te ontwerpen die je wilt ervaren in de toekomst, herinner je dan dat je hersenen zichzelf aan het herstructureren zijn aan de hand van jouw wensen en je lichaam opnieuw geconditioneerd wordt om zich voor te bereiden op die gebeurtenissen. Als je dagelijks mentaal oefent en je voorstelt hoe het zal zijn om wat voor gebeurtenis dan ook te ervaren (net zoals de pianospelers), vinden er interne veranderingen plaats alsof je je droom al begint te ervaren. Door deze ontdekking toe te passen op het kwantum model, die stelt dat onze subjectieve geest een sterk effect heeft op onze objectieve wereld (bewustzijn creëert realiteit), kunnen we het idee verkennen dat wanneer ons brein en ons lichaam fysieke veranderingen vertonen en zich gedragen alsof de ervaring al ‘geleefd’ wordt als gevolg van onze mentale inspanning, ruim voordat de fysieke manifestatie ervan heeft plaatsgevonden, dan kan de ervaring ons vinden!
Dit is een ingekort artikel van neurowetenschapper Dr Joe Dispenza. Hij geeft een lezing over ‘Breaking the Habit of Being Yourself’ in Baarn op 24 november 2011. Op 10 en 11 februari 2012 geeft hij de Level 1 en 2 workshops waar je leert ‘how to lose your mind and create a new one’.
|
|